Tevbe suresi · 9:113 / 129
مَاكَانَلِلنَّبِىِّوَٱلَّذِينَءَامَنُوٓا۟أَنيَسْتَغْفِرُوا۟لِلْمُشْرِكِينَوَلَوْكَانُوٓا۟أُو۟لِىقُرْبَىٰمِنۢبَعْدِمَاتَبَيَّنَلَهُمْأَنَّهُمْأَصْحَٰبُٱلْجَحِيمِ
mā kāna li-n-nabiyyi wa-lladhīna ʾāmanū ʾan yastaghfirū li-l-mushrikīna wa-law kānū ʾūlī qurbā min baʿdi mā tabayyana lahum ʾannahum ʾaṣḥābu l-jaḥīmi
Ne peygamberin ne de müminlerin, -onlar cehennem ehli oldukları kendilerine açıkça belli olduktan sonra- akrabaları olsalar bile, Allah'a ortak koşanlar için bağışlanma dilemeleri söz konusu olamaz.