En'âm suresi · 6:125 / 165
فَمَنيُرِدِٱللَّهُأَنيَهْدِيَهُۥيَشْرَحْصَدْرَهُۥلِلْإِسْلَٰمِوَمَنيُرِدْأَنيُضِلَّهُۥيَجْعَلْصَدْرَهُۥضَيِّقًاحَرَجًاكَأَنَّمَايَصَّعَّدُفِىٱلسَّمَآءِكَذَٰلِكَيَجْعَلُٱللَّهُٱلرِّجْسَعَلَىٱلَّذِينَلَايُؤْمِنُونَ
fe-men yuridillâhu en yehdiyehu yeşraḥ ṣadrahu lil-islâmi ve-men yurid en yuḍillehu yecʿal ṣadrahu ḍeyyiḳan ḥaracen ke-ennemâ yaṣṣaʿʿadu fi-s-semâʾi ke-ḏâlike yecʿalu-llâhu-r-rics aʿlâ-lleẕîne lâ yuʾminûn
Allah kime hidayet etmek (doğru yolu göstermek) isterse, onun göğsünü İslâm'a açar. Kimi de saptırmak isterse, onun göğsünü dar ve sıkıntılı hale getirir. Öyle ki, (o kimse) göğe yükseliyormuş gibi hisseder. İşte Allah, inanmayanların üzerine pisliği (veya azabı) böylece koyar.