En'âm suresi · 6:124 / 165
وَإِذَاجَآءَتْهُمْءَايَةٌقَالُوا۟لَننُّؤْمِنَحَتَّىٰنُؤْتَىٰمِثْلَمَآأُوتِىَرُسُلُٱللَّهِٱللَّهُأَعْلَمُحَيْثُيَجْعَلُرِسَالَتَهُۥسَيُصِيبُٱلَّذِينَأَجْرَمُوا۟صَغَارٌعِندَٱللَّهِوَعَذَابٌشَدِيدٌۢبِمَاكَانُوا۟يَمْكُرُونَ
wa ʾidhā jāʾathum ʾāyatun qālū lan nuʾmina ḥattā nuʾtā mithla mā ʾūtiya rusulu ʾllāhi ʾllāhu ʾaʿlamu ḥaythu yajʿalu risālatahu sayūṣību ʾlladhīna ʾajramū ṣaghārun ʿinda ʾllāhi wa ʿadhābun shadīdun bimā kānū yamkurūn
Onlara bir ayet geldiğinde, "Allah'ın elçilerine verilenin bir benzeri bize de verilmedikçe inanmayız" derler. Allah, elçiliğini nereye vereceğini daha iyi bilir. Suçlu günahkarlara, tuzak kurmuş olmalarından dolayı Allah katında bir alçaklık ve şiddetli bir azap isabet edecektir.