Âl-i İmrân suresi · 3:154 / 200

Tchumma anzele 'alaykum mim ba'di l-ghammi amanatan nu'āsan yaghshā ṭā'ifatan minkum wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna bi-llāhi ghayra l-ḥaqqi ẓanna l-jāhiliyyati yaqūlūna hal lanā mina l-amri min shay'in Qul inna l-amra kullahū li-llāhi yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna laka yaqūlūna law kāna lanā mina l-amri shay'un mā qutilnā hāhunā Qul law kuntum fī buyūtukum la-baraza lladhīna kutiba 'alayhimu l-qatlu ilā maḍāji'ihim wa li-yabtaliya l-llāhu mā fī ṣudūrikum wa li-yumahḥiṣa mā fī qulūbikum wa-llāhu 'alīmun bi-dhāti ṣ-ṣudūri

Sonra o gamdan sonra üzerinize bir güven (bir emniyet) indirdi. Sizin bir kısmınızı bürüyen bir uyuklama idi ve bir kısmı da kendi canlarının derdine düşmüşlerdi; Allah hakkında, cahiliyet düşünüşü gibi, haksız düşüncelere kapılıyorlardı. "Bu işten bize bir şey var mı?" diyorlardı. De ki: "Bütün iş Allah'ındır." Onlar, sana açıklamadıkları bir şeyi kendi içlerinde gizliyorlar. "Eğer işten bize bir şey olsaydı, burada öldürülmezdik" diyorlar. De ki: "Siz evlerinizde bile olsaydınız, üzerine ölüm yazılmış olanlar, mutlaka çıktıkları mezarlarına doğru çıkarlardı. Ve bu, Allah'ın sizin kalblerinizde olanı denemesi ve kalblerinizde olanı temizlemesi içindir. Ve Allah, göğüslerde olanı bilir."