Âl-i İmrân suresi · 3:152 / 200
وَلَقَدْصَدَقَكُمُٱللَّهُوَعْدَهُۥٓإِذْتَحُسُّونَهُمبِإِذْنِهِۦحَتَّىٰٓإِذَافَشِلْتُمْوَتَنَٰزَعْتُمْفِىٱلْأَمْرِوَعَصَيْتُممِّنۢبَعْدِمَآأَرَىٰكُممَّاتُحِبُّونَمِنكُممَّنيُرِيدُٱلدُّنْيَاوَمِنكُممَّنيُرِيدُٱلْءَاخِرَةَثُمَّصَرَفَكُمْعَنْهُمْلِيَبْتَلِيَكُمْوَلَقَدْعَفَاعَنكُمْوَٱللَّهُذُوفَضْلٍعَلَىٱلْمُؤْمِنِينَ
Ve lekad sadakakumullâhu va’dehû İz tehussûnehum biʾiznihî Hattâ izâ feşiltum ve tenâza’tum fîl emri ve ‘asaytum min ba’di mâ erâkum mâ tuhıbbûne Minkum men yurîdud dunyâ ve minkum men yurîdul âhırah Summe sarafakum ‘anhum liyebteliyekum Ve lekad ‘afâ ‘ankum Vallâhu zû fadlin ‘alel mu’minîn
Andolsun ki Allah size verdiği sözü tuttu. Hani siz O'nun izniyle onları biçiyordunuz. Nihayet siz gevşediğiniz, iş hakkında çekiştiğiniz ve sevdiğiniz şeyi (zaferi) size gösterdikten sonra isyan ettiğiniz zaman, kiminiz dünyayı istiyordu, kiminiz de ahireti istiyordu. Sonra sizi denemek için onlardan yüz çevirtti. Andolsun ki sizi affetti. Allah müminlere karşı lütuf sahibidir.