Yûsuf suresi · 12:88 / 111
فَلَمَّادَخَلُوا۟عَلَيْهِقَالُوا۟يَٰٓأَيُّهَاٱلْعَزِيزُمَسَّنَاوَأَهْلَنَاٱلضُّرُّوَجِئْنَابِبِضَٰعَةٍمُّزْجَىٰةٍفَأَوْفِلَنَاٱلْكَيْلَوَتَصَدَّقْعَلَيْنَآإِنَّٱللَّهَيَجْزِىٱلْمُتَصَدِّقِينَ
fe-lemmā dehalū ʿalayhi qālū yā-ʾayyuhā l-ʿazīzu messanā wa-ʾahlanā ḍ-ḍurru wa-jiʾnā bi-biḍāʿatin muzjah fa-ʾawfi lenā l-kayla wa-taṣaddaq ʿalaynā ʾinna llāha yajzī l-mutaṣaddiqīn
Onu(n) yanına girdiklerinde şöyle dediler: "Ey Aziz! Bize ve aile halkımıza darlık (kıtlık) dokundu ve biz az bir sermaye ile geldik. Bize tam ölçü ver ve bize tasaddukta bulun. Şüphesiz Allah, tasadduk edenleri mükâfatlandırır."