Yûsuf suresi · 12:87 / 111
يَٰبَنِىَّٱذْهَبُوا۟فَتَحَسَّسُوا۟مِنيُوسُفَوَأَخِيهِوَلَاتَا۟يْـَٔسُوا۟مِنرَّوْحِٱللَّهِإِنَّهُۥلَايَا۟يْـَٔسُمِنرَّوْحِٱللَّهِإِلَّاٱلْقَوْمُٱلْكَٰفِرُونَ
yā baniyya ʾidh-habū fataḥassesū min Yūsufa wa-ʾakhīhi wa-lā taʾyasū min rawḥi ʾllāhi ʾinnahu lā yaʾyasu min rawḥi ʾllāhi ʾillā l-qawmu l-kāfirūn
Ey yavrularım! Yusuf'u ve kardeşini ara(yın) ve Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Çünkü kâfirler topluluğundan başkası Allah'ın rahmetinden ümidini kesmez.