En'âm suresi · 6:44 / 165

fe-lemmā nesū mā żukkirū bihī fe-feṭaḥnā ʿalayhim ebvābe kulli şeyʾin ḥattā iḏā fariḥū bimā ūtū eḫaḏnāhum bagteten fe-iḏā hum mublisūn

Kendilerine hatırlatılan şeyi unuttuklarında, üzerlerine her şeyin kapılarını açtık. Nihayet kendilerine verilen nimetlerle sevinip şımarınca, onları ansızın yakaladık da bir anda bütün ümitlerini yitirmiş kimseler haline geldiler.