En'âm suresi · 6:145 / 165

qul lā ajidu fī mā ūḥiya ilayya muḥarraman ʿalā ṭāʿimin yaṭʿamuhū illā an yakūna maytatan aw daman masfūḥan aw laḥma khinzīrin fa-innahu ricsun aw fisqan uhilla li-ġayri llāhi bihī fa-mani ḍṭurra ġayra bāġin wa-lā ʿādin fa-inna rabbaka ġafūrun raḥīmun

De ki: "Bana vahyolunanlar içinde, bir kimsenin yiyebileceği herhangi bir şey haram kılınmış bulmuyorum; ancak (leş) bir hayvan, yahut akıtılmış kan, yahut da domuz eti – ki bu murdardır – yahut Allah'tan başkası adına kesilmiş bir hayvan (müstesna). Ama kim çaresiz kalırsa, (haramlıkta) taşkınlık yapmamak ve zaruret hududunu aşmamak şartıyla (yiyebilir). Şüphesiz Rabbin çok bağışlayıcı, çok merhamet edicidir."