Mâide suresi · 5:116 / 120
وَإِذْقَالَٱللَّهُيَٰعِيسَىٱبْنَمَرْيَمَءَأَنتَقُلْتَلِلنَّاسِٱتَّخِذُونِىوَأُمِّىَإِلَٰهَيْنِمِندُونِٱللَّهِقَالَسُبْحَٰنَكَمَايَكُونُلِىٓأَنْأَقُولَمَالَيْسَلِىبِحَقٍّإِنكُنتُقُلْتُهُۥفَقَدْعَلِمْتَهُۥتَعْلَمُمَافِىنَفْسِىوَلَآأَعْلَمُمَافِىنَفْسِكَإِنَّكَأَنتَعَلَّٰمُٱلْغُيُوبِ
Ve iz kālallāhu Yā ʿĪsabna Meryeme E ente kulte linnāsi itteḫiẕūnī ve ummiye ilāheyni min dūnillāhi Kāle subḥāneke Mā yekūnu lī en ekūle mā leyse lī biḥakkın İn kuntu kultuhu fekad ʿalimtehu Taʿlemu mā fī nefsī ve lā aʿlemu mā fī nefsike İnneke ente ʿallāmul-ġuyūbi
Allah şöyle diyecek: "Ey Meryem oğlu İsa! Sen mi insanlara, 'Beni ve annemi Allah'tan başka iki ilah edinin' dedin?" İsa da şöyle diyecek: "Seni tenzih ederim! Hakkım olmayan bir şeyi söylemem bana yakışmaz. Eğer onu söylemiş olsaydım, elbette sen onu bilirdin. Sen benim içimdekini bilirsin, ben ise senin içindekini bilmem. Şüphesiz ki sen, gaybları en iyi bilensin."