Mâide 5:110

Mâide suresi · 5:110 / 120

إِذْقَالَٱللَّهُيَٰعِيسَىٱبْنَمَرْيَمَٱذْكُرْنِعْمَتِىعَلَيْكَوَعَلَىٰوَٰلِدَتِكَإِذْأَيَّدتُّكَبِرُوحِٱلْقُدُسِتُكَلِّمُٱلنَّاسَفِىٱلْمَهْدِوَكَهْلًاوَإِذْعَلَّمْتُكَٱلْكِتَٰبَوَٱلْحِكْمَةَوَٱلتَّوْرَىٰةَوَٱلْإِنجِيلَوَإِذْتَخْلُقُمِنَٱلطِّينِكَهَيْـَٔةِٱلطَّيْرِبِإِذْنِىفَتَنفُخُفِيهَافَتَكُونُطَيْرًۢابِإِذْنِىوَتُبْرِئُٱلْأَكْمَهَوَٱلْأَبْرَصَبِإِذْنِىوَإِذْتُخْرِجُٱلْمَوْتَىٰبِإِذْنِىوَإِذْكَفَفْتُبَنِىٓإِسْرَٰٓءِيلَعَنكَإِذْجِئْتَهُمبِٱلْبَيِّنَٰتِفَقَالَٱلَّذِينَكَفَرُوا۟مِنْهُمْإِنْهَٰذَآإِلَّاسِحْرٌمُّبِينٌ

idh qala allahu ya 'isa ibna maryama udhkur ni'mati 'alayka wa 'ala walidatik idh ayyad'tuka biruhi alqudusi tukallimu alnnaasa fi almaHdi wakahlan wa idh 'allamtuka alkitaba walHikmata waltawrata walinjila wa idh takhluqu mina alttini kahay'ati alttayri bi'idhni fatanfukhu fiha fatakunu tayran bi'idhni watubri'u al'akmaha wal'abraSa bi'idhni wa idh tukhriju almawta bi'idhni wa idh kafaftu bani isra'ila 'anka idh ji'tahum bilbayyinati falaqaalla dhiina kafaruu minhum in haadha illa siHr'un mubiinun

Hani Allah şöyle buyurmuştu: "Ey Meryem oğlu İsa! Sana ve annene olan nimetimi hatırla. Hani seni Rûhulkudüs (Cebrail) ile desteklemiştim de bana (Allah'ın izniyle) beşikte iken de, yetişkin iken de insanlarla konuşuyordun. Sana kitabı, hikmeti, Tevrat'ı ve İncil'i öğretmiştim. Hani benim iznimle çamurdan kuş (şekli) yapar, ona üfürürdün de benim iznimle kuş oluverirdi. Yine benim iznimle anadan doğma körleri ve abraş (alacalı hastalığa tutulmuş kimseler)i iyileştirirdin. Hani benim iznimle ölüleri (diriltirdin). Hani İsrailoğullarını senden (sana ilişmekten) men etmiştim; hani onlara apaçık delillerle gelmiştin de onlardan kâfir olanlar: "Bu, apaçık bir sihirden başka bir şey değildir" demişlerdi."