Mâide suresi · 5:107 / 120
فَإِنْعُثِرَعَلَىٰٓأَنَّهُمَاٱسْتَحَقَّآإِثْمًافَـَٔاخَرَانِيَقُومَانِمَقَامَهُمَامِنَٱلَّذِينَٱسْتَحَقَّعَلَيْهِمُٱلْأَوْلَيَٰنِفَيُقْسِمَانِبِٱللَّهِلَشَهَٰدَتُنَآأَحَقُّمِنشَهَٰدَتِهِمَاوَمَاٱعْتَدَيْنَآإِنَّآإِذًالَّمِنَٱلظَّٰلِمِينَ
fa-in ʿuthira ʿalā annahumā istahaqqā ithman fa-ʾākhirāni yaqūmāni maqāmahumā mina alladhīna istahaqqa ʿalayhimu l-ʾawlayāni fa-yuqsimāni bi-llāhi la-šahādatunā ʾaḥaqqu min šahādatihimā wa-mā ʿtadaynā ʾinnā ʾidhan la-mina ẓ-ẓālimīna
Eğer o ikisinin (yemin edenlerin) günah işlemeye hak kazanmış oldukları anlaşılırsa, onların yerine, haklarında (günah işlemeye) hak kazanılmış olanlardan iki kişi geçsin. Bu ikisi Allah'a yemin ederek şöyle desinler: 'Yeminimiz, onların yemininden daha doğrudur. Biz haddi aşmadık, yoksa o takdirde zalimlerden oluruz.'