Fetih suresi · 48:18 / 29
لَّقَدْرَضِىَٱللَّهُعَنِٱلْمُؤْمِنِينَإِذْيُبَايِعُونَكَتَحْتَٱلشَّجَرَةِفَعَلِمَمَافِىقُلُوبِهِمْفَأَنزَلَٱلسَّكِينَةَعَلَيْهِمْوَأَثَٰبَهُمْفَتْحًاقَرِيبًا
laqad raḍiya ʾallāhu ʿani l-muʾminīna ʾiḏ yubāyiʿūnakat taḥta š-šajarati fʿalimama fī qulūbihim faʾanzala s-sakīnata ʿalayhim waʾaṯābahum fatḥan qarīban
Andarolsun ki Allah, o ağacın altında sana bey'at (biat) ederlerken mü'minlerden razı olmuştur. Onların kalplerinde olanı bildi de üzerlerine o (manevi) huzuru indirdi ve onları (bu sebeple) yakın bir fetihle mükafatlandırdı.