Muhammed suresi · 47:20 / 38
وَيَقُولُٱلَّذِينَءَامَنُوا۟لَوْلَانُزِّلَتْسُورَةٌفَإِذَآأُنزِلَتْسُورَةٌمُّحْكَمَةٌوَذُكِرَفِيهَاٱلْقِتَالُرَأَيْتَٱلَّذِينَفِىقُلُوبِهِممَّرَضٌيَنظُرُونَإِلَيْكَنَظَرَٱلْمَغْشِىِّعَلَيْهِمِنَٱلْمَوْتِفَأَوْلَىٰلَهُمْ
wa yaqūlu alladhīna ʾāmanū lawlā nuzzilat sūratun fa-ʾidhā ʾunzzilat sūratun muḥkamatun wa dhukira fīhā al-qitālu raʾayta alladhīna fī qulūbihim maraḍun yanẓurūna ʾilayka naẓara al-maghshiyyi ʿalayhi mina al-mawti fa-ʾawlā lahum
İman edenler derler ki: "Keşke bir sure indirilmeliydi!" Fakat (savaşmayı emreden) açık ve net bir sure indirilince, kalplerinde hastalık olanları, ölüm baygınlığı geçiren kimse gibi sana baktıklarını görürsün. Artık onlara yazıklar olsun!