Şûrâ suresi · 42:14 / 53
وَمَاتَفَرَّقُوٓا۟إِلَّامِنۢبَعْدِمَاجَآءَهُمُٱلْعِلْمُبَغْيًۢابَيْنَهُمْوَلَوْلَاكَلِمَةٌسَبَقَتْمِنرَّبِّكَإِلَىٰٓأَجَلٍمُّسَمًّىلَّقُضِىَبَيْنَهُمْوَإِنَّٱلَّذِينَأُورِثُوا۟ٱلْكِتَٰبَمِنۢبَعْدِهِمْلَفِىشَكٍّمِّنْهُمُرِيبٍ
ve mā teferraḳū illā min baʿdi mā jāʾahumu l-ʿilmu bagyāⁿ beynehum ve levlā kelimetun sebeḳat min rabbike ilā ʾechelin musemmāⁿ laḳuḍiye beynehum ve inne l-leẕîne ūriṯū l-kitābe min baʿdihim lefī şekkin minhu mūrîb
Onlar, kendilerine ilim geldikten sonra, aralarındaki ihtiras ve taassuptan (hakka karşı düşmanlıklarından) dolayı ayrılığa düştüler. Eğer Rabbinden (verilmiş) belirli bir süreye kadar (verilmiş) bir söz olmasaydı, mutlaka aralarında iş (hüküm) bitirilirdi. Onlardan sonra kitaba vâris kılınanlar da onun hakkında derin bir şüphe içindedirler.