Fussilet suresi · 41:5 / 54
وَقَالُوا۟قُلُوبُنَافِىٓأَكِنَّةٍمِّمَّاتَدْعُونَآإِلَيْهِوَفِىٓءَاذَانِنَاوَقْرٌوَمِنۢبَيْنِنَاوَبَيْنِكَحِجَابٌفَٱعْمَلْإِنَّنَاعَٰمِلُونَ
wa qālū qulūbunā fī ʾakinna-tin mimmā tadʿūnā ʾilayhi wa fī ʾāḏāninā waqrun wa min bayninā wa baynika ḥijābun fa-ʿmal ʾinnanā ʿāmilūn
Dediler ki: 'Kalplerimiz, bizi çağırdığın şeyin perdesi ardındadır. Kulaklarımızda bir ağırlık var. Hem bizimle senin aranda bir perde var. Artık sen kendi yoluna git, biz de kendi yolumuza gidiyoruz.'