Ahzâb suresi · 33:13 / 73
وَإِذْقَالَتطَّآئِفَةٌمِّنْهُمْيَٰٓأَهْلَيَثْرِبَلَامُقَامَلَكُمْفَٱرْجِعُوا۟وَيَسْتَـْٔذِنُفَرِيقٌمِّنْهُمُٱلنَّبِىَّيَقُولُونَإِنَّبُيُوتَنَاعَوْرَةٌوَمَاهِىَبِعَوْرَةٍإِنيُرِيدُونَإِلَّافِرَارًا
wa-ʾiḏ qālat ṭāʾifatun min-hum yā ʾahla yaṯriba lā muqāma lakum farjiʿū wa-yastaʾḏinu farīqun min-humu n-nabiyya yaqūlūna ʾinna buyūtanā ʿawratun wa-mā hiya bi-ʿawratin ʾin yurīdūna ʾillā firāran
Hani onlardan bir grup: "Ey Yesrib (Medine) halkı! Sizin için duracak yer yok, hemen dönün!" demişti. Yine onlardan bir topluluk da: "Evlerimiz (korunmaya muhtaç, düşmana açık) bomboş kalmıştır" diyerek Peygamber'den izin istiyordu. Oysa evleri bomboş kalmış değildi; onlar sadece kaçmak istiyorlardı.