Lokmân suresi · 31:7 / 34
وَإِذَاتُتْلَىٰعَلَيْهِءَايَٰتُنَاوَلَّىٰمُسْتَكْبِرًاكَأَنلَّمْيَسْمَعْهَاكَأَنَّفِىٓأُذُنَيْهِوَقْرًافَبَشِّرْهُبِعَذَابٍأَلِيمٍ
wa ʾiḏā tutlā ʿalayhi ʾāyātunā wallā mustakbirā kaʾan lam yasmaʿhā kaʾanna fī ʾuḏunayhi waqran fabašširhu biʿaḏābin ʾalīm
Ve ona âyetlerimiz okunduğu zaman, sanki onları hiç işitmemiş gibi, kulaklarında bir ağırlık varmış (gibi) büyüklük taslayarak yüz çevirir. İşte onu acı bir azapla müjdele!