Âl-i İmrân suresi · 3:37 / 200
فَتَقَبَّلَهَارَبُّهَابِقَبُولٍحَسَنٍوَأَنۢبَتَهَانَبَاتًاحَسَنًاوَكَفَّلَهَازَكَرِيَّاكُلَّمَادَخَلَعَلَيْهَازَكَرِيَّاٱلْمِحْرَابَوَجَدَعِندَهَارِزْقًاقَالَيَٰمَرْيَمُأَنَّىٰلَكِهَٰذَاقَالَتْهُوَمِنْعِندِٱللَّهِإِنَّٱللَّهَيَرْزُقُمَنيَشَآءُبِغَيْرِحِسَابٍ
Fetakabbelahā rabbuhā bikabūlin ḥasanin Ve enbet'ehā nebātan ḥasanan Ve keffelehā Zekeriyyā Kullamā dakhala ʿalayhā Zekeriyyā l-miḥrāba wajada ʿindahā rizqan Qāla yā Maryamu annā laki hādhā Qālat huwa min ʿindi Llāhi ʾInna Llāha yarzuqu man yashāʾu bi-ghayri ḥisābin
Böylece Rabbi onu güzel bir kabulle kabul etti ve onu güzel bir şekilde yetiştirdi. Zekeriya'yı da onunla O ilgilendi. Zekeriya ne zaman onun yanına, mîraba girdiyse, onun yanında bir yiyecek buldu. "Ey Meryem! Bu senin için nereden geldi?" dedi. Meryem de: "O, Allah tarafındandır. Şüphesiz Allah, dilediği kimseyi hesapsız rızıklandırır" dedi.