Âl-i İmrân suresi · 3:191 / 200
ٱلَّذِينَيَذْكُرُونَٱللَّهَقِيَٰمًاوَقُعُودًاوَعَلَىٰجُنُوبِهِمْوَيَتَفَكَّرُونَفِىخَلْقِٱلسَّمَٰوَٰتِوَٱلْأَرْضِرَبَّنَامَاخَلَقْتَهَٰذَابَٰطِلًاسُبْحَٰنَكَفَقِنَاعَذَابَٱلنَّارِ
alladhīna yadhkurūna llāha qiyāman waquʿūdan waʿalā junūbihim wayatafakkarūna fī khalqi s-samāwāti wa-l-arḍi rabbanā mā khalaqta hādhā bāṭilan subḥānaka faqina ʿadhāba n-nāri
Onlar, ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar. Göklerin ve yerin yaratılışı hakkında derin derin düşünürler. Ve şöyle derler: 'Rabbimiz! Sen bunları boşuna yaratmadın. Seni tenzih ederiz. Bizi ateş azabından koru.'