Âl-i İmrân suresi · 3:159 / 200
فَبِمَارَحْمَةٍمِّنَٱللَّهِلِنتَلَهُمْوَلَوْكُنتَفَظًّاغَلِيظَٱلْقَلْبِلَٱنفَضُّوا۟مِنْحَوْلِكَفَٱعْفُعَنْهُمْوَٱسْتَغْفِرْلَهُمْوَشَاوِرْهُمْفِىٱلْأَمْرِفَإِذَاعَزَمْتَفَتَوَكَّلْعَلَىٱللَّهِإِنَّٱللَّهَيُحِبُّٱلْمُتَوَكِّلِينَ
fabimā raḥmatin mina llāhi lin-ta lahum wa-law kunta faẓẓan ghalīẓa l-qalbi la-nfaḍḍū min ḥawlik fa-ʿfu ʿanhum wa-staghfir lahum wa-shāwirhum fī l-amri fa-iḏā ʿazamta fa-tawakkal ʿalā llāhi inna llāha yuḥibbu l-mutawakkilīn
Allah'tan bir rahmet olmasaydı, sen onlara karşı yumuşak davranamazdın. Eğer kaba ve katı yürekli olsaydın, hiç şüphesiz etrafından dağılırlardı. Artık onları affet, bağışlanmaları için dua et ve onlarla iş konusunda onlara danış. Bir de azmettiğinde Allah'a tevekkül et. Şüphesiz Allah, tevekkül edenleri sever.