Âl-i İmrân suresi · 3:147 / 200
وَمَاكَانَقَوْلَهُمْإِلَّآأَنقَالُوا۟رَبَّنَاٱغْفِرْلَنَاذُنُوبَنَاوَإِسْرَافَنَافِىٓأَمْرِنَاوَثَبِّتْأَقْدَامَنَاوَٱنصُرْنَاعَلَىٱلْقَوْمِٱلْكَٰفِرِينَ
wa mā kāna qawlahum illā an qālū rabbanā ʾighfir lanā dhunūbanā wa ʾisrāfanā fī ʾamrinā wa thabbit ʾaqdāmanā wa nṣurnā ʿalā l-qawmi l-kāfirīn
Onların sözleri, "Rabbimiz! Günahlarımızı ve işimizdeki aşırılıklarımızı bağışla! Ayaklarımızı sabit tut ve kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et!" demekten başka bir şey değildi.