Âl-i İmrân suresi · 3:135 / 200
وَٱلَّذِينَإِذَافَعَلُوا۟فَٰحِشَةًأَوْظَلَمُوٓا۟أَنفُسَهُمْذَكَرُوا۟ٱللَّهَفَٱسْتَغْفَرُوا۟لِذُنُوبِهِمْوَمَنيَغْفِرُٱلذُّنُوبَإِلَّاٱللَّهُوَلَمْيُصِرُّوا۟عَلَىٰمَافَعَلُوا۟وَهُمْيَعْلَمُونَ
wa-lladhīna idhā faʿalū fāḥishatan aw ẓalamū anfusahum dhakarū llāha fastagfarū lidhunūbihim wa-man yaghfiru dh-dhunūba illā llāhu wa-lam yuṣirrū ʿalā mā faʿalū wa-hum yaʿlamūna
Onlar, bir kötülük yaptıkları veya kendilerine zulmettikleri zaman Allah'ı anarlar, günahlarının bağışlanmasını dilerler. Allah'tan başka günahları kim bağışlayabilir? Ve onlar, yaptıklarında ısrar etmezler; biliyorlar.