Hac suresi · 22:11 / 78
وَمِنَٱلنَّاسِمَنيَعْبُدُٱللَّهَعَلَىٰحَرْفٍفَإِنْأَصَابَهُۥخَيْرٌٱطْمَأَنَّبِهِۦوَإِنْأَصَابَتْهُفِتْنَةٌٱنقَلَبَعَلَىٰوَجْهِهِۦخَسِرَٱلدُّنْيَاوَٱلْءَاخِرَةَذَٰلِكَهُوَٱلْخُسْرَانُٱلْمُبِينُ
wa mina n-nāsi man yaʿbudu l-lāha ʿalā ḥarfin fa-in ʾaṣābahū khayrun ʾiṭmaʾanna bihī wa-in ʾaṣābathū fitnatun nqallaba ʿalā wajhihī khasira d-dunyā wa-l-ʾākhirata dhālika huwa l-khusrānu l-mubīnu
İnsanlardan kimi de Allah'a bir yar (uç)tan tapar. Eğer kendisine bir hayır (iyilik) gelirse, onunla tatmin bulur. Şayet başına bir fitne (musibet) gelirse, yüzüstü dönüverir. O, dünyayı da ahireti de kaybetmiştir. İşte bu, apaçık bir ziyandır.