Enbiyâ suresi · 21:89 / 112
وَزَكَرِيَّآإِذْنَادَىٰرَبَّهُۥرَبِّلَاتَذَرْنِىفَرْدًاوَأَنتَخَيْرُٱلْوَٰرِثِينَ
wa zakariyyā idh nādā rabbahū rabbi lā tadhaṟnī fardā wa anta khayru l-wāriṯīn
Ve Zekeriya'yı da an; hani o Rabbine şöyle niyaz etmişti: "Rabbim! Beni (tek başıma) bırakma; sen vârislerin en hayırlısısın."