Tâhâ suresi · 20:86 / 135
فَرَجَعَمُوسَىٰٓإِلَىٰقَوْمِهِۦغَضْبَٰنَأَسِفًاقَالَيَٰقَوْمِأَلَمْيَعِدْكُمْرَبُّكُمْوَعْدًاحَسَنًاأَفَطَالَعَلَيْكُمُٱلْعَهْدُأَمْأَرَدتُّمْأَنيَحِلَّعَلَيْكُمْغَضَبٌمِّنرَّبِّكُمْفَأَخْلَفْتُممَّوْعِدِى
farajaʿa mūsā ʾilā qawmihī ġaḍbāna ʾasifā qāla yā qawmi ʾalam yaʿidkum rabbukum waʿdan ḥasanā ʾafaṭāla ʿalaykumu l-ʿahdu ʾam ʾaradtum ʾan yaḥilla ʿalaykum ġaḍabun min rabbikum fa-ʾaḫlaftum mawʿidī
Bunun üzerine Musa, kavmine kızgın ve üzgün bir halde döndü. Dedi ki: "Ey kavmim! Rabbiniz size güzel bir vaadde bulunmadı mı? Yoksa bu süre uzadı da bana mı uymadınız, yoksa Rabbinizden üzerinize bir gazap inmesini mi istediniz de bana verdiğiniz sözden caydınız?"