Bakara suresi · 2:74 / 286
ثُمَّقَسَتْقُلُوبُكُممِّنۢبَعْدِذَٰلِكَفَهِىَكَٱلْحِجَارَةِأَوْأَشَدُّقَسْوَةًوَإِنَّمِنَٱلْحِجَارَةِلَمَايَتَفَجَّرُمِنْهُٱلْأَنْهَٰرُوَإِنَّمِنْهَالَمَايَشَّقَّقُفَيَخْرُجُمِنْهُٱلْمَآءُوَإِنَّمِنْهَالَمَايَهْبِطُمِنْخَشْيَةِٱللَّهِوَمَاٱللَّهُبِغَٰفِلٍعَمَّاتَعْمَلُونَ
thumma qasat qulūbukum mim baʿdi dhālika fahiya kalḥijārati aw ashadd qaswatan wa-inna minal ḥijārati lamā yatafajjaru minhu l-anhāru wa-inna minhā lamā yashaqqaqu fa-yakhruju minhu l-māʾu wa-inna minhā lamā yahbiṭu min khashyati llāhi wa-mā llāhu bighāfilin ʿammā taʿmalūna
Sonra bütün bunlardan sonra kalpleriniz yine katılaştı; öyle ki, taş gibi, hatta daha katı. Çünkü taşlardan öylesi vardır ki, içinden ırmaklar fışkırır. Öylesi de vardır ki, çatlar da suyunu çıkarır. Bir de taşlardan öylesi vardır ki, Allah korkusuyla aşağıya yuvarlanır. Allah ise yaptıklarınızdan gafil değildir.