Bakara suresi · 2:256 / 286
لَآإِكْرَاهَفِىٱلدِّينِقَدتَّبَيَّنَٱلرُّشْدُمِنَٱلْغَىِّفَمَنيَكْفُرْبِٱلطَّٰغُوتِوَيُؤْمِنۢبِٱللَّهِفَقَدِٱسْتَمْسَكَبِٱلْعُرْوَةِٱلْوُثْقَىٰلَاٱنفِصَامَلَهَاوَٱللَّهُسَمِيعٌعَلِيمٌ
lā ʾikrāha fī d-dīn qad tabayyana r-rušdu mina l-ġayy fa-man yakfur bi-ṭ-ṭāġūti wa-yuʾmin billāh fa-qadi stamsaka bi-l-ʿurwati l-wuṯqā lā nfiṣāma lahā wa-llāhu samīʿun ʿalīm
Dinde zorlama yoktur. Artık doğruluk, eğrilikten (açıkça) ayrılmıştır. Kim tağutu reddedip Allah'a inanırsa, muhakkak ki kopması imkânsız (sağlam) bir kulpa tutunmuştur. Allah, (her şeyi) işitendir, bilendir.