Bakara suresi · 2:230 / 286
فَإِنطَلَّقَهَافَلَاتَحِلُّلَهُۥمِنۢبَعْدُحَتَّىٰتَنكِحَزَوْجًاغَيْرَهُۥفَإِنطَلَّقَهَافَلَاجُنَاحَعَلَيْهِمَآأَنيَتَرَاجَعَآإِنظَنَّآأَنيُقِيمَاحُدُودَٱللَّهِوَتِلْكَحُدُودُٱللَّهِيُبَيِّنُهَالِقَوْمٍيَعْلَمُونَ
fa-in ṭallaqahā falā taḥillu lahu min baʿdu ḥattā tankiḥa zawjan ġayrahu fa-in ṭallaqahā falā junāḥa ʿalayhimā an yatarājʿā in ẓannā an yuqīmā ḥudūda ʾllāh wa-tilka ḥudūdu ʾllāhi yubayyinuhā li-qawmin yaʿlamūn
Böylece eğer o (kadını) boşarsa, ondan sonra artık o kadın, kendisinden başka bir (erkekle) evleninceye kadar kendisine helal olmaz. Eğer o (ikinci koca da) onu boşarsa, Allah'ın sınırlarını (hukukunu) ayakta tutabileceklerini zannederlerse, o zaman (ilk karı-koca) birbirlerine dönmelerinde kendilerine bir günah yoktur. İşte bunlar Allah'ın sınırlarıdır; bilen bir topluluk için bunları açıklar.