Bakara suresi · 2:200 / 286
فَإِذَاقَضَيْتُممَّنَٰسِكَكُمْفَٱذْكُرُوا۟ٱللَّهَكَذِكْرِكُمْءَابَآءَكُمْأَوْأَشَدَّذِكْرًافَمِنَٱلنَّاسِمَنيَقُولُرَبَّنَآءَاتِنَافِىٱلدُّنْيَاوَمَالَهُۥفِىٱلْءَاخِرَةِمِنْخَلَٰقٍ
fa-iḏā qaḍaytum manāsikakum fa-ḏkurū llāha ka-ḏikrikum ābāʾakum aw ašadda ḏikran fa-mina n-nāsi man yaqūlu rabbanā ātinā fī d-dunyā wa-mā lahu fī l-ʾāḫirati min ḫalāqin
Nihayet hac ibadetinizi bitirdiğinizde, (kendi aranızda) atalarınızı andığınız gibi, hatta ondan daha kuvvetli bir anma ile Allah'ı anın. İnsanlardan öylesi vardır ki: "Rabbimiz! Bize dünyada (verebileceğini) ver" der. Böylelerinin ahirette hiçbir nasibi yoktur.