Bakara suresi · 2:20 / 286
يَكَادُٱلْبَرْقُيَخْطَفُأَبْصَٰرَهُمْكُلَّمَآأَضَآءَلَهُممَّشَوْا۟فِيهِوَإِذَآأَظْلَمَعَلَيْهِمْقَامُوا۟وَلَوْشَآءَٱللَّهُلَذَهَبَبِسَمْعِهِمْوَأَبْصَٰرِهِمْإِنَّٱللَّهَعَلَىٰكُلِّشَىْءٍقَدِيرٌ
Yakādu l-barqu yakhṭafu abṣārahum Kullamā aḍāʾa lahum mashaw fīhi Wa iḏā aẓlama ʿalayhim qāmū Wa law šāʾa ḷḷāhu laḏahaba bisamʿihim wa abṣārihim Inna ḷḷāha ʿalā kulli šayʾin qadīrun
Gözleri (görüşlerini) kapıp alacak gibi oluyordu. Ne zaman kendilerine ışık verdi, onunla yürüdüler ve üzerlerine karanlık çökünce durakaldılar. Allah dileseydi, işitme ve görme duyularını elbette giderirdi. Şüphesiz Allah, her şeye hakkıyla gücü yetendir.