Bakara suresi · 2:102 / 286

wa-ttabaʿū mā tatlū ash-shayāṭīnu ʿalā mulki Sulaymāna wa-mā kafara Sulaymānu wa-lākinna ash-shayāṭīna kafarū yuʿallimūna an-nāsa as-siḥra wa-mā unzila ʿalā al-malakayni bi-Bābila Hārūta wa-Mārūta wa-mā yuʿallimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun fa-lā takfur fa-yataʿallamūna minhumā mā yufarriqūna bihi bayna al-marʾi wa-zawjihi wa-mā hum bi-ḍārrīna bihi min aḥadin illā bi-idhni Allāhi wa-yataʿallamūna mā yaḍurruhum wa-lā yanfaʿuhum wa-laqad ʿalimū li-mani istarāhu mā lahu fī al-ʾākhirati min khalāqin wa-la-biʾsa mā sharaw bihi anfusahum law kānū yaʿlamūna

Ve Süleyman'ın mülkü (saltanatı) aleyhine şeytanların okuyup uydurduğu şeye uydular. Süleyman kâfir olmadı, lâkin şeytanlar kâfir oldular. Onlar, Bâbil'deki iki meleğe: Hârut ile Mârut'a indirilmiş olanı (sihri) öğretiyorlardı. Halbuki o ikisi: Biz ancak bir fitneyiz, sen kâfir olma! demedikçe hiç kimseye (sihri) öğretmezlerdi. Derken onlardan (o iki melekten) kişi ile zevcesini arasını ayıracak şeyleri öğreniyorlardı. Allah'ın izni olmadıkça onlarla kimseye zarar verecek değillerdi. Ve gerçekten onlar, kendilerine zarar verecek ve fayda vermeyecek şeyi öğreniyorlardı. Ve andolsun ki, onu (sihri) satın alan kimsenin âhirette hiçbir nasibi olmadığını bildiler. Velev ki, nefislerini neye sattıklarını bilselerdi, gerçekten ne kötü bir şeydi o!