İsrâ suresi · 17:97 / 111
وَمَنيَهْدِٱللَّهُفَهُوَٱلْمُهْتَدِوَمَنيُضْلِلْفَلَنتَجِدَلَهُمْأَوْلِيَآءَمِندُونِهِۦوَنَحْشُرُهُمْيَوْمَٱلْقِيَٰمَةِعَلَىٰوُجُوهِهِمْعُمْيًاوَبُكْمًاوَصُمًّامَّأْوَىٰهُمْجَهَنَّمُكُلَّمَاخَبَتْزِدْنَٰهُمْسَعِيرًا
vemen yahdi allāhu fehuve l-muhtedī vemen yuḍlil felen tecide lehum evliyāʾe min dūnihi ve naḥşuruhum yevme l-qiyāmeti ʿalā wucūhihim ʿumyan wa bukmāan wa ṣummāan meʾvāhum cahanneemu kullamā khabet zednāhum saʿīrāan
Allah kime hidayet ederse, işte doğru yolu bulan odur. Kimi de saptırırsa, artık onlara O'ndan başka dostlar bulamazsın. Ve Biz, kıyamet günü onların yüzüstü kör, dilsiz ve sağır olarak haşredeceğiz. Varacakları yer cehennemdir. Ateşi her dindiğinde, ateşi onlara artırırız.