İsrâ suresi · 17:23 / 111
وَقَضَىٰرَبُّكَأَلَّاتَعْبُدُوٓا۟إِلَّآإِيَّاهُوَبِٱلْوَٰلِدَيْنِإِحْسَٰنًاإِمَّايَبْلُغَنَّعِندَكَٱلْكِبَرَأَحَدُهُمَآأَوْكِلَاهُمَافَلَاتَقُللَّهُمَآأُفٍّوَلَاتَنْهَرْهُمَاوَقُللَّهُمَاقَوْلًاكَرِيمًا
wa qaḍā rabbuka allā taʿbudū illā iyyāhu wa bil-wālidayni iḥsānan immā yablughanna ʿindaka l-kibara aḥaduhumā aw kilāhumā falā taqul lahumā uffin walā tanharhumā wa qul lahumā qawlan karīman
Rabbin, kendisinden başkasına asla tapmamayı ve ana babaya iyilik etmeyi emretti. Eğer onlardan biri veya her ikisi senin yanında yaşlılığa ulaşırsa, onlara:“Öf!” bile deme; onları azarlama; onlara karşı nazik ve güzel söz söyle.