İbrâhîm suresi · 14:21 / 52
وَبَرَزُوا۟لِلَّهِجَمِيعًافَقَالَٱلضُّعَفَٰٓؤُا۟لِلَّذِينَٱسْتَكْبَرُوٓا۟إِنَّاكُنَّالَكُمْتَبَعًافَهَلْأَنتُممُّغْنُونَعَنَّامِنْعَذَابِٱللَّهِمِنشَىْءٍقَالُوا۟لَوْهَدَىٰنَاٱللَّهُلَهَدَيْنَٰكُمْسَوَآءٌعَلَيْنَآأَجَزِعْنَآأَمْصَبَرْنَامَالَنَامِنمَّحِيصٍ
wa barazū lillāhi jamīʿan fa qāla ḍ-ḍuʿafāʾu lilladhīna stakbarū ʾinnā kunnā lakum tabaʿan fa hal ʾantum mughnūna ʿannā min ʿadhābi llāhi min shaiʾin qālū law hadānā llāhu lahadaynākum sawāʾun ʿalaynā ʾajaziʿnā ʾam ṣabarnā mā lanā min maḥīṣin
Hep birlikte Allah'ın huzuruna çıkarlar. Zayıf olanlar, büyüklük taslayanlara derler ki: "Şüphesiz biz size tabi idik. Şimdi Allah'ın azabından herhangi bir şeyi bizden savabilecek misiniz?" (Büyüklük taslayanlar) derler ki: "Eğer Allah bize hidayet etmiş olsaydı, biz de sizi doğru yola iletirdik. Şimdi bizim için feryat etmemiz de sabretmemiz de birdir. Artık bizim için kurtuluş yoktur."