Yûsuf suresi · 12:80 / 111
فَلَمَّاٱسْتَيْـَٔسُوا۟مِنْهُخَلَصُوا۟نَجِيًّاقَالَكَبِيرُهُمْأَلَمْتَعْلَمُوٓا۟أَنَّأَبَاكُمْقَدْأَخَذَعَلَيْكُممَّوْثِقًامِّنَٱللَّهِوَمِنقَبْلُمَافَرَّطتُمْفِىيُوسُفَفَلَنْأَبْرَحَٱلْأَرْضَحَتَّىٰيَأْذَنَلِىٓأَبِىٓأَوْيَحْكُمَٱللَّهُلِىوَهُوَخَيْرُٱلْحَٰكِمِينَ
fe-lemmā-steyʾesū minhu khalasū najiyyan qāla kabīruhum a-lem taʿlamū anna abākum qad ʾakhadha ʿalaykum mawthiqan mina-llāhi wa-min qablu mā farratṭum fī Yūsufa fa-lan ʾabraḥa l-ʾarḍa ḥattā yaʾdhana lī ʾabī ʾaw yaḥkuma-llāhu lī wa-huwa khayru l-ḥākimīn
Nihayet ondan umutlarını kestiklerinde, aralarında gizlice konuşarak çekildiler. Onların büyüğü dedi ki: "Babanızın Allah adına size yemin verdiğini ve daha önce de Yusuf hakkında kusurlu davrandığınızı bilmiyor muydunuz? Bu yüzden babam bana izin verinceye veya Allah benim lehime bir hüküm verinceye kadar bu topraktan asla ayrılmayacağım. O, hükmedenlerin en iyisidir."