Yûsuf suresi · 12:65 / 111
وَلَمَّافَتَحُوا۟مَتَٰعَهُمْوَجَدُوا۟بِضَٰعَتَهُمْرُدَّتْإِلَيْهِمْقَالُوا۟يَٰٓأَبَانَامَانَبْغِىهَٰذِهِۦبِضَٰعَتُنَارُدَّتْإِلَيْنَاوَنَمِيرُأَهْلَنَاوَنَحْفَظُأَخَانَاوَنَزْدَادُكَيْلَبَعِيرٍذَٰلِكَكَيْلٌيَسِيرٌ
wa lammā fataḥū matāʿahum wajadū biḍāʿatahum ruddat ilayhim qālū yā abānā mā nabġī hādhihi biḍāʿatunā ruddat ilaynā wa namīru ahlana wa naḥfaẓu akhāna wa nazdādu kayla baʿīrin dhālika kaylun yasīrun
Onlar eşyalarını açtıklarında, sermayelerinin kendilerine iade edildiğini gördüler. "Ey babamız!" dediler, "Daha ne isteyebiliriz? İşte sermayemiz bize iade edilmiş. Ailemize yiyecek getiririz, kardeşimize de sahip çıkarız ve bir deve yükü daha fazla alırız. Bu (sonuncusu) az bir yüktür."