Yûsuf suresi · 12:23 / 111
وَرَٰوَدَتْهُٱلَّتِىهُوَفِىبَيْتِهَاعَننَّفْسِهِۦوَغَلَّقَتِٱلْأَبْوَٰبَوَقَالَتْهَيْتَلَكَقَالَمَعَاذَٱللَّهِإِنَّهُۥرَبِّىٓأَحْسَنَمَثْوَاىَإِنَّهُۥلَايُفْلِحُٱلظَّٰلِمُونَ
wa-rāwadat-hu allatī huwa fī baytihā ʿan nafsihi wa-ghallaqati l-ʾabwāba wa-qālat hayta laka qāla maʿādha llāhi ʾinnahu rabbī ʾaḥsana mathwāya ʾinnahu lā yufliḥu ẓ-ẓālimūna
Onu, evinde tutan kadın (Züleyha) nefsinden (ona sahip olmak için) murad etti ve kapıları kilitleyip şöyle dedi: "Haydi gel!" (Yusuf) dedi ki: "Allah'a sığınırım! Gerçekten o benim rabbimdir, bana iyi bakmıştır. Şüphesiz zalimler kurtuluşa ermez."