Hûd suresi · 11:87 / 123
قَالُوا۟يَٰشُعَيْبُأَصَلَوٰتُكَتَأْمُرُكَأَننَّتْرُكَمَايَعْبُدُءَابَآؤُنَآأَوْأَننَّفْعَلَفِىٓأَمْوَٰلِنَامَانَشَٰٓؤُا۟إِنَّكَلَأَنتَٱلْحَلِيمُٱلرَّشِيدُ
qālū yā šuʿaybu aṣalātuka taʾmuruka an natruka mā yaʿbudu ʾābāʾunā aw an nafʿala fī ʾamwālinā mā našāʾu ʾinnaka laʾanta l-ḥalīmu r-rašīdu
Dediler ki: "Ey Şuayb! Yoksa senin namazın mı sana, atalarımızın taptığı şeyleri bırakmamızı yahut mallarımızda dilediğimizi yapmaktan vazgeçmemizi mi emrediyor? Oysa sen, gerçekten sen, yumuşak huylu, aklı başında birisin!"