Hûd suresi · 11:81 / 123
قَالُوا۟يَٰلُوطُإِنَّارُسُلُرَبِّكَلَنيَصِلُوٓا۟إِلَيْكَفَأَسْرِبِأَهْلِكَبِقِطْعٍمِّنَٱلَّيْلِوَلَايَلْتَفِتْمِنكُمْأَحَدٌإِلَّاٱمْرَأَتَكَإِنَّهُۥمُصِيبُهَامَآأَصَابَهُمْإِنَّمَوْعِدَهُمُٱلصُّبْحُأَلَيْسَٱلصُّبْحُبِقَرِيبٍ
qālū yā Lūṭu innā rusulu rabbika lan yaṣilū ilaika faʾsri biʾahlikabiqiṭʿin min al-layli walā yaltafitu minkum ʾaḥadun ʾillā ʾimraʾataka ʾinnahu mụṣībuhā mā ʾaṣābahum ʾinna mawʿidahumu ṣ-ṣubḥu ʾalaysa ṣ-ṣubḥu biqarībin
Dediler ki: "Ey Lût! Biz, senin Rabb'inin elçileriyiz. Onlar sana asla ulaşamazlar. Derhal geceleyin ailenle birlikte yola çık ve sizden hiç kimse dönüp arkasına bakmasın! Ancak hanımın müstesna. Çünkü ona da onlara isabet eden azap isabet edecektir. Şüphesiz onların azap vadesi sabaha karşıdır. Zaten sabah yakın değil mi?"