Hûd suresi · 11:62 / 123
قَالُوا۟يَٰصَٰلِحُقَدْكُنتَفِينَامَرْجُوًّاقَبْلَهَٰذَآأَتَنْهَىٰنَآأَننَّعْبُدَمَايَعْبُدُءَابَآؤُنَاوَإِنَّنَالَفِىشَكٍّمِّمَّاتَدْعُونَآإِلَيْهِمُرِيبٍ
qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāḏā atanhānā an naʿbuda mā yaʿbudu ʾābāʾunā wa ʾinnanā la fī shakkim mimmā tadʿūnā ʾilayhi murībin
Dediler ki: "Ey Salih! Bundan önce sen aramızda umut edilen biriydin. Şimdi babalarımızın taptığı şeylere tapmaktan bizi men mi ediyorsun? Doğrusu biz, senin bizi çağırdığın şeyden kuşku ve endişe içindeyiz."