Yûnus suresi · 10:12 / 109
وَإِذَامَسَّٱلْإِنسَٰنَٱلضُّرُّدَعَانَالِجَنۢبِهِۦٓأَوْقَاعِدًاأَوْقَآئِمًافَلَمَّاكَشَفْنَاعَنْهُضُرَّهُۥمَرَّكَأَنلَّمْيَدْعُنَآإِلَىٰضُرٍّمَّسَّهُۥكَذَٰلِكَزُيِّنَلِلْمُسْرِفِينَمَاكَانُوا۟يَعْمَلُونَ
wa-ʾidhā massā l-ʾinsāna ḍ-ḍurru daʿānā li-jambihī ʾaw qāʿidan ʾaw qāʾiman fa-lammā kašafnā ʿanhu ḍurrahū marra ka-ʾan lam yadʿunā ʾilā ḍurrin massahū ka-dhālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū yaʿmalūn
İnsana bir zarar dokunduğu zaman, yan yatmış, oturmuş veya ayakta durmuşken bize dua eder. Biz ondan zararı kaldırınca, sanki kendisine dokunan o zarar için bize hiç yalvarmamış gibi yoluna devam eder. İşte böylece, haddi aşanlara yapmakta oldukları şeyler süslü gösterildi.